TravelMe, Alina Kovalevich

Aktualizacja 2026: W Watykanie jak zawsze jest bardzo tłoczno, więc zarezerwuj wejście do muzeów z wyprzedzeniem, przyjdź wcześnie i przygotuj się na kontrole bezpieczeństwa oraz egzekwowanie zasad ubioru w Bazylice św. Piotra.

TravelMe, Alina Kovalevich

„Laokoon i jego synowie” to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł watykańskiego Muzeum Pio-Clementino: dramatyczna grupa rzeźbiarska przedstawiająca trojańskiego kapłana Laokoona i jego synów w śmiertelnej walce z wężami. Dzieło tradycyjnie łączy się z rodyjskimi rzeźbiarzami Agesandrem, Atenodorosem i Polydorosem, a zwykle uznaje się je za rzymską marmurową wersję wcześniejszego hellenistycznego oryginału. Kiedy odkryto je w Rzymie 14 stycznia 1506 roku, papież Juliusz II natychmiast wysłał Giuliano da Sangallo i Michała Anioła, by je obejrzeli. Od tego momentu stało się jednym z najważniejszych arcydzieł Watykanu.

Apollo Belwederski to rzymska marmurowa kopia zaginionego greckiego brązu, zwykle łączona z rzeźbiarzem Leocharesem. Apollo ukazany jest w chwili tuż po wypuszczeniu strzały: opanowany, swobodny i chłodno pewny siebie. Posąg odnaleziono w pobliżu Anzio pod koniec XV wieku i przeniesiono do Watykanu za pontyfikatu papieża Juliusza II, gdzie wystawiono go na Dziedzińcu Belwederskim. To właśnie to miejsce dało dziełu nazwę, którą nosi do dziś.

Flickr, maxunterwegs

Stanze Rafaela (Stanze di Raffaello) to zespół apartamentów papieskich w Pałacu Watykańskim. Papież Juliusz II wybrał je na swoją rezydencję i za radą Bramantego powierzył ich dekorację młodemu Rafaelowi, który miał zaledwie dwadzieścia pięć lat. Rafael i jego warsztat pracowali tu od 1508 roku, pokrywając kolejne sale cyklami fresków poświęconych teologii, filozofii, historii i władzy papieskiej. Sala Konstantyna została ukończona po śmierci Rafaela przez jego uczniów, którzy pracowali według projektów mistrza.

Flickr, Air Force One

Kaplica Sykstyńska to najsłynniejsza kaplica Watykanu i jeden z obowiązkowych punktów tej trasy. Zbudowana w latach 1473-1481 dla papieża Sykstusa IV, później stała się miejscem papieskich konklawe i pozostaje nim do dziś. Większość odwiedzających przychodzi tu dla fresków Michała Anioła, ale sama sala opowiada też polityczną historię: papiestwo chciało mieć przestrzeń ceremonialną, symboliczną i bezpieczną.

Flickr, ¬ Luiz Matta ®

Pieta Michała Anioła to najsłynniejsze rzeźbiarskie przedstawienie pogrążonej w żałobie Matki Bożej trzymającej Chrystusa i jeden z największych skarbów Bazyliki św. Piotra. Artysta wyrzeźbił ją, mając niewiele ponad dwadzieścia lat, i pozostaje to jedyne dzieło, które kiedykolwiek podpisał. Rzeźba została pierwotnie wykonana dla grobowca francuskiego kardynała Jeana de Bilheres, a później przeniesiona do bazyliki. Od ataku z 1972 roku, który uszkodził posąg, eksponowana jest za ochronną szybą w pobliżu wejścia.

Flickr, julacr

Skalę Bazyliki św. Piotra naprawdę rozumiesz dopiero wtedy, gdy staniesz na głównej osi i spojrzysz przed siebie. Bazylika jest ogromna, a jednak jej wnętrze wydaje się zaskakująco harmonijne. Barokowy przepych Berniniego - kolorowy marmur, złocenia, nisze, posągi, grobowce i połyskujące mozaiki - nigdy nie sprawia wrażenia chaosu; zamiast tego odbiera się go jako monumentalny, przemyślany i bez wątpienia rzymski.

Plan świątyni ma kształt krzyża. W architekturze kościelnej każde ramię nazywa się nawą, a wielka kopuła wznosi się tam, gdzie przecinają się główne osie.

Kopuła opiera się na czterech ogromnych filarach, będących częścią pierwotnej koncepcji Bramantego. Każdy z nich zawiera niszę pełniącą funkcję relikwiarza, więc warto przyjrzeć się im bliżej: przechowywane są tu niektóre z najważniejszych świętych obiektów bazyliki.