Najłatwiejszy sposób na zwiedzanie atrakcji Londynu to pobranie bezpłatnej aplikacji mobilnej Ever.Travel. W środku znajdziesz poniższy przewodnik, a także mapę z zaznaczoną trasą samodzielnego spaceru. Dlatego w dalszej części tekstu nie będziemy wyjaśniać, jak przejść od jednego punktu do następnego – wszystko jest w zasięgu spaceru i łatwo to znaleźć dzięki mapie w naszej aplikacji mobilnej. Zaczynajmy!

Flickr, life_moments

Ze trzeciego co do wielkości diabelskiego młyna na świecie roztacza się wspaniała panorama jednego z najpiękniejszych miast globu. London Eye, który w nowym tysiącleciu stał się jednym z symboli brytyjskiej stolicy, został zbudowany, aby uczcić nadejście Milenium, i w tamtym czasie był najwyższą atrakcją tego typu.

Na samym szczycie znajdziesz się 135 metrów nad ziemią – mniej więcej na wysokości 45-piętrowego budynku. Londyn rozciąga się przed tobą jak na dłoni, a w pogodny dzień widać nawet obrzeża stolicy. I co za emocje patrzeć z góry na majestatyczny Pałac Westminsterski, most o tej samej nazwie i Big Bena tuż pod stopami!

Przez przezroczyste ściany kapsuł możesz podziwiać cały stary Londyn z jego elegancką architekturą i budynkami znanymi na całym świecie. A swoją drogą, liczba kapsuł w London Eye jest symboliczna – jest ich 32, tyle samo, ile dzielnic ma stolica.

Kapsuły to eleganckie przezroczyste kabiny, z których każda mieści około 25 pasażerów, a jednocześnie na kole może jechać nawet 800 osób. Jeden pełny obrót London Eye trwa 30 minut i zapewnia magiczne widoki na rozległe miasto z coraz to innej wysokości. Koło porusza się dość wolno, więc spokojnie zdążysz nacieszyć się wszystkim.

Flickr, renegade1488

Największy i najstarszy z mostów Londynu łączy Westminster i Lambeth, a zarazem wyznacza trasę od London Eye do Big Bena. Most harmonijnie wpisuje się w architektoniczny zespół jednego z najbardziej okazałych zabytków stolicy i wizytówki Londynu – Pałacu Westminsterskiego.

Pierwszy most w tym miejscu pojawił się w 1750 roku i był drugim mostem przez Tamizę w obrębie miasta. Przewoźnicy rzeczni i władze miejskie przez lata protestowali przeciwko jego budowie: ci pierwsi tracili dochody z przepraw, a drudzy nie mogli już pobierać opłat za przejście przez rzekę, jak wtedy, gdy Londyn miał tylko jeden most. Za to zwykli mieszkańcy Londynu byli szczerze zachwyceni pojawieniem się kolejnego mostu w mieście.

Pierwszy Most Westminsterski był kamienny i miał znacznie więcej przęseł. Obecny żelazny most z siedmioma przęsłami został zaprojektowany przez Thomasa Page'a i zbudowany w 1862 roku. Jego projekt nawiązuje do pałacu odbudowanego po pożarze – w tym samym stylu gotyckim i z detalami zatwierdzonymi przez architekta Pałacu Westminsterskiego.

Elegancki jasnozielony kolor wybrano celowo: nawiązuje do tapicerki Izby Gmin, która obraduje w pałacu. Położony wyżej w górę rzeki Lambeth Bridge jest z kolei pomalowany na czerwono – to kolor ławek w Izbie Lordów.

Z Mostu Westminsterskiego rozciągają się piękne widoki na Tamizę, londyńskie pałace i katedry. Okoliczna panorama zainspirowała Wordswortha do napisania sonetów, a twórcy "Doctor Who" i "Monty Python" wykorzystywali te miejsca podczas zdjęć.

Flickr, lfeng1014

Słynna wieża zegarowa Pałacu Westminsterskiego to pierwszy obraz, który pojawia się w głowie, gdy ktoś wspomina Londyn. Najpierw Big Ben, a dopiero potem czerwone piętrusy i czarne taksówki, Tower Bridge oraz strażnicy w swoich zabawnych czapkach.

Od półtora wieku wieża pozostaje niezmiennym symbolem brytyjskiej stolicy, ucieleśnieniem wszystkiego, co angielskie: elegancji, precyzji, wyrafinowania i stylu. A sam zegar sprawia wrażenie początku całego czasu na Ziemi, bo odmierza dokładnie czas Greenwich. Nowy Rok na naszej planecie zaczyna się od dźwięku kurantów Big Bena.

Ciekawostka: zegar od 1859 roku odmierza czas z niezwykłą dokładnością, z błędem wynoszącym zaledwie ułamki sekundy na dobę. Mechanizm waży około pięciu ton, a jego tempo reguluje się jednogroszową monetą. Połóż monetę na wahadle, a zegar zacznie chodzić o 0.4 sekundy szybciej; zdejmij ją, a zegar zwolni. Tę metodę odkryto zupełnie przypadkiem, gdy opiekun zegara zauważył to po uszkodzeniu mechanizmu przez bombę lotniczą podczas II wojny światowej.

Pochodzenie potocznej nazwy wieży, w której znajduje się także drugi co do wielkości dzwon w kraju, wciąż budzi spory. Niektórzy twierdzą, że Big Ben było przezwiskiem wykonawcy, który zbudował wieżę. Podobno nazwano tak dzwon ważący 13.8 tony, a potem to on nadał swoją nieoficjalną nazwę wieży i zegarowi. Inna wersja mówi, że dzwon otrzymał przezwisko po bokserze Benie Cauncie.

Oficjalną nazwę – Elizabeth Tower – nadano Big Benowi w 2012 roku z okazji 60. rocznicy panowania królowej.

Flickr, \ Ryan

Pałac Westminsterski wznosi się nad wodami Tamizy. Jego niezwykłe piękno połączone z imponującą skalą sprawia, że jest to najsłynniejszy i najbardziej rozpoznawalny pałac w Wielkiej Brytanii, a być może i na świecie. To jak symfonia wykuta w kamieniu – monumentalna, a zarazem wysmakowana.

Neogotyckie formy pałacu zachwycają już z daleka, a z bliska widać, że pokrywa go kamienna koronka złożona z setek smukłych wieżyczek, rzeźbionych ornamentów, łukowych okien i witraży.

Historia tego miejsca zaczęła się tysiąc lat temu, kiedy na osuszonych mokradłach zbudowano tu zamek dla Edwarda Wyznawcy. W 1097 roku powstał Westminster Hall – ogromna sala, wyjątkowa jak na średniowiecze. To właśnie tam w 1265 roku odbyło się pierwsze posiedzenie angielskiego parlamentu, choć aż do XVI wieku ustawodawcy spotykali się raz w kaplicy, raz w innych salach, a pałac pozostawał królewską rezydencją. W 1529 roku budynek przekazano władzy ustawodawczej i do dziś właśnie tutaj, w Izbie Lordów i Izbie Gmin, rozstrzygają się losy Wielkiej Brytanii.

Pałac Westminsterski przetrwał wiele zniszczeń, pożarów, a nawet bombardowań. Obecny wygląd ukształtował się po niszczycielskim pożarze w 1835 roku, kiedy ocalały tylko sala, kaplica i kilka innych budynków. Nowy pałac, z 1,200 pomieszczeniami, pięcioma kilometrami korytarzy i ponad setką schodów, został zaprojektowany przez architekta Charlesa Barry'ego.

Flickr, Mallady

Po drugiej stronie ulicy od Pałacu Westminsterskiego stoi prawie 700-letnia Jewel Tower. Mimo swojej nazwy dziś nie zobaczysz tu żadnych klejnotów. To obecnie miejsce, w którym odwiedzający poznają historię parlamentu i jego budynków. Same cenne skarby od stuleci przechowywane są w Tower of London.

Wieża została zbudowana w 1365 roku jako miejsce przechowywania rzeczy osobistych króla Edwarda III. Bywała nawet nazywana King's Privy Wardrobe. Ale ponieważ kamienie szlachetne stanowiły znaczną część majątku monarchy, przyjęła się nazwa Jewel Tower.

Po londyńskim pożarze w 1834 roku, gdy niemal cały Pałac Westminsterski został zniszczony, wieża pozostała nienaruszona. Choć budynek ten był częścią muru obronnego, stał z dala od kompleksu pałacowego – w rogu królewskiego ogrodu – i był chroniony przez wysokie mury oraz fosę.

Od tamtej pory aż do dziś Jewel Tower zachowała się w wyjątkowo dobrym stanie i zdecydowanie warto ją odwiedzić, choćby z szacunku dla wieku tego budynku i zwykłej ciekawości.

A tak przy okazji, czy masz już wybrane miejsce na nocleg w Londynie? Jeśli nie, nasz ekspert podróżniczy Anatolij Sielianinow chętnie podpowie kilka dobrych opcji ;) Ale oczywiście na Booking.com znajdziesz największy wybór hoteli!

plus.google.com, almonkey

St. Peter's Collegiate Church, lepiej znany jako Opactwo Westminsterskie, to nie tylko jeden z najstarszych i najpiękniejszych kościołów Europy – to kwintesencja brytyjskiej historii i kultury, sanktuarium, muzeum i mauzoleum w jednym budynku.

Historia opactwa zaczęła się w 960 roku od wspólnoty benedyktyńskich mnichów, a wspaniały budynek wznoszono od 1245 do 1745 roku. Od 1308 roku koronowano tu każdego monarchę Wielkiej Brytanii – i za każdym razem na tym samym tronie. Członkowie rodziny królewskiej także często biorą tu ślub; ostatnim głośnym ślubem był ten księcia Williama i Kate Middleton.

W murach opactwa znajdują wieczny spoczynek brytyjscy monarchowie oraz osoby, które wniosły znaczący wkład w historię i kulturę kraju. Nekropolia kościoła obejmuje ponad 3,300 pochówków, wśród nich Winston Churchill i Lady Diana. W Poets' Corner spoczywają Shakespeare, Byron, Wilde, Dickens, Newton i Darwin. Wewnątrz świątyni wszędzie znajdują się tablice pamiątkowe i pomniki, a na zewnątrz relief z posągami męczenników XX wieku. Relikwie tego wyjątkowego miejsca można wyliczać bez końca, ale najlepiej zobaczyć je choć raz na własne oczy.

Nawet jeśli historia nie jest twoją pasją, Opactwo Westminsterskie i tak warto odwiedzić, bo jest oszałamiająco piękne – od czubków gotyckich wież po rzeźbione kamienne ściany. Wnętrze to prawdziwy skarbiec sztuki, tworzony przez jednych z najwybitniejszych malarzy, artystów i rzeźbiarzy.

A tak przy okazji, wiele osób odkłada podróż do Wielkiej Brytanii, bo wydaje im się, że uzyskanie wizy jest trudne. W rzeczywistości to całkiem proste. Ale jeśli nie czujesz się pewnie albo po prostu nie chcesz zajmować się biurokracją, skorzystaj z usługi VisaToHome. Ich specjaliści załatwią wszystko za ciebie, więc nawet nie będziesz musiał wychodzić z domu, żeby dostać wizę!

Flickr, pomphorhynchus

Numer 10 przy Downing Street to najsłynniejszy adres w Londynie – dom każdego urzędującego premiera Zjednoczonego Królestwa, który pełni także funkcję Pierwszego Lorda Skarbu.

Ten budynek stał się oficjalną rezydencją premierów w 1905 roku, choć zbudowano go już w 1730 roku. Na potrzeby rezydencji Pierwszego Lorda Skarbu połączono trzy sąsiadujące nieruchomości, z których największą był numer 10.

Na początku mieszkali tu zarządcy Whitehall Palace, potem członkowie rodziny królewskiej, a dopiero w XVII wieku budynek przekazano Skarbowi, po czym zaczęli tu mieszkać politycy.

Słynny dom ma około 100 pomieszczeń, w tym prywatne apartamenty, biura i sale recepcyjne. To tutaj premier prowadzi oficjalne spotkania z przywódcami innych państw i stąd pracuje jego biuro.

Do środka rezydencji można wejść tylko wtedy, gdy się tam pracuje albo należy do misji dyplomatycznej – nie jest ona otwarta dla zwiedzających. Mimo to możesz podziwiać czarne dębowe drzwi frontowe, być może najbardziej rozpoznawalne drzwi na świecie, na tle których uwieczniono setki spotkań na najwyższym szczeblu i uścisków dłoni.

Przy 10 Downing Street mieszka także Chief Mouser to the Cabinet Office – taki tytuł noszą koty mieszkające w rezydencji premiera. Utrzymywane są z publicznych pieniędzy i oczekuje się od nich poważnego podejścia do obowiązków: na przykład w 2012 roku kot Larry podobno okrył się niesławą, bo podczas swojej służby złapał tylko jedną mysz.

Na tym kończy się nasza opowieść o atrakcjach Londynu. Przypominamy, że zamiast chodzić z wydrukami, lepiej wgrać ten przewodnik do bezpłatnej aplikacji mobilnej Ever.Travel. Nigdy wcześniej nie planowałeś podróży w ten sposób? Zajrzyj do naszego omówienia – to niesamowicie wygodne, łatwe i darmowe!