W niektórych bardziej oddalonych zakątkach parku Kołomienskoje poczucie przebywania w tętniącej życiem metropolii całkowicie znika. Można odnieść wrażenie, że to wcale nie Moskwa XXI wieku, lecz niewielka osada nad brzegiem rzeki z czasów, gdy otaczały ją dziewicze lasy i rozrzucone wsie. Dopiero gdy wzrok znów natrafi na wysoki blok mieszkalny albo fabryczny komin, wraca rzeczywistość.

Tutejszy krajobraz jest cudownie urozmaicony – znajdziesz tu wzgórza, łąki piknikowe, wąwozy, nadrzeczną promenadę, las i zagajniki. Miejsca wystarczy dla każdego: dla par szukających spokoju i prywatności, a także dla miłośników aktywnego wypoczynku. Można tu biegać, jeździć na rowerze, rolkach albo grać we frisbee.

Kołomienskoje rozkwitło za panowania Aleksego Michajłowicza, drugiego rosyjskiego cara z dynastii Romanowów. Była to jedna z ulubionych rezydencji monarchy, więc nic dziwnego, że wzniesiono tu dla niego pałac. Ślady osadnictwa z epoki kamienia (V–III wiek p.n.e.) świadczą jednak o znacznie wcześniejszej obecności człowieka. Kołomienskoje to jedno z najstarszych zamieszkanych miejsc w Moskwie.

Łatwo tu dojechać metrem. Można wysiąść na stacji Kolomenskaya albo Kashirskaya na tej samej zielonej linii – park leży pomiędzy nimi. Tę trasę rozpoczniemy od stacji metra Kashirskaya, niedaleko jednego z najbardziej charakterystycznych zabytków tego słynnego muzeum-rezerwatu.

Otwarcie pałacu w Kołomienskoje jesienią 2010 roku było jednym z ostatnich wielkich wydarzeń nadzorowanych przez Jurija Łużkowa jako mera miasta. Niezależnie od tego, co sądzi się o byłym merze Moskwy, trudno zaprzeczyć, że to właśnie za jego czasów Kołomienskoje stało się prawdziwą perłą rosyjskiej stolicy. Moskwa zyskała fascynującą atrakcję, która doskonale wpisuje się w wizerunek miasta.

I choć drewniany pałac Aleksego Michajłowicza jest jedynie niedawno wzniesioną repliką z częściowo odtworzonymi wnętrzami, jego zdumiewające, głęboko rosyjskie piękno zachwyca zarówno odwiedzających, jak i samych moskwian. Rzeźbione obramienia okien, carskie herby, kopie ikon, latarnie z okienkami z miki, malowane sufity i drzwi, wieże i kopuły – nawet doświadczeni podróżnicy będą pod wrażeniem bogactwa zewnętrznych i wewnętrznych dekoracji pałacu.

Po niemal przeciwnej stronie parku stoi kolejne arcydzieło światowej architektury – i to autentyczne. Możesz dojść tam pieszo od pałacu Aleksego Michajłowicza albo zostawić to miejsce na inny dzień i wejść od stacji metra Kolomenskaya.

Przed tobą Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego. Pochodząca z pierwszej połowy XVI wieku świątynia jest uważana za jedną z pierwszych w Rosji kamiennych cerkwi namiotowych. Została zbudowana na polecenie wielkiego księcia moskiewskiego Wasyla III z okazji narodzin długo wyczekiwanego następcy tronu Iwana, przyszłego Iwana Groźnego – pierwszego rosyjskiego cara.

Jej śnieżnobiała, zaskakująco lekka sylwetka wznosząca się ku niebu symbolizuje Wniebowstąpienie. W 1994 roku cerkiew została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Dwór carski był oficjalną rezydencją monarchy. Przez długi czas znajdował się na terenie Kremla moskiewskiego i zajmował większą część Wzgórza Borowickiego. Latem car zwykle przenosił się do jednej ze swoich podmiejskich rezydencji, najczęściej właśnie do Kołomienskoje. Ze względów bezpieczeństwa tutejszy dwór carski otoczono murem z bramami przejazdowymi. Część z nich miała charakter ceremonialny, inne pełniły funkcje praktyczne i gospodarcze.

Na terenie carskiego dworu w Kołomienskoje znajduje się wiele fascynujących zabytków, z których każdy ma własną historię: dziedziniec Sytny, cerkiew Kazańskiej Ikony Matki Bożej, fundamenty dziedzińców Chlebnego i Kormowego oraz kolumna petycyjna… Mimo to kilku z nich warto przyjrzeć się bliżej.

W rzeczywistości w Kołomienskoje można zobaczyć dwa domy Piotra I. Jeden jest repliką, a drugi oryginałem. Ale przejdźmy do tego krok po kroku.

Najpierw warto wspomnieć o pełnowymiarowej replice domu Piotra I, odtwarzającej zarówno zewnętrzny wygląd, jak i wnętrza. Stoi ona w południowo-wschodniej części parku, niemal na jego skraju. Model ten został podarowany Moskwie przez rząd Holandii w czasie Roku Rosji i Holandii w 2013 roku.

Drugi dom Piotra I w Kołomienskoje jest autentyczny. Znajduje się na terenie Dworu Carskiego i został zbudowany na samym początku XVIII wieku podczas wizyty cara w twierdzy Nowodwińsk. W drugiej połowie XIX wieku dom przeniesiono do Archangielska, a później, już w czasach radzieckich, przewieziono go do Kołomienskoje i zamieniono w eksponat muzealny.

Wąwóz Gołosowa dzieli Kołomienskoje na dwie mniej więcej równe części. To jedno z najbardziej tajemniczych i zagadkowych miejsc w Moskwie. Według jednej z wersji jego nazwa jest związana z Welesem, pogańskim bóstwem.

Mówi się, że często dochodziło tu do zjawisk nadprzyrodzonych, poprzedzonych pojawieniem się zielonej mgły. Podobno w różnych okresach ludzie znikali w wąwozie, by pojawić się ponownie wiele lat później. Niektóre legendy opowiadają nawet o dziwnych stworzeniach. Trudno powiedzieć, czy te historie są prawdziwe, czy zmyślone, ale być może mimo wszystko warto uważać na zieloną mgłę w Kołomienskoje.

W Kołomienskoje często odbywają się jarmarki, festiwale i różnego rodzaju wydarzenia publiczne. Latem można tu zobaczyć wystawę rzeźb z piasku, a jesienią w parku organizowany jest jarmark miodu.

To również wieloletni dom festiwalu historycznego Times and Epochs. Każdego roku jego organizatorzy widowiskowo ożywiają jeden okres rosyjskiej historii. Na przykład festiwal w 2014 roku upamiętniał 100. rocznicę wybuchu I wojny światowej.

Od 2007 roku Kołomienskoje gości także Afisha Picnic, kultowy coroczny festiwal muzyczny. Jego koncerty i strefy aktywności przyciągają około 50,000 osób.

Park Kołomienskoje w Moskwie to absolutny punkt obowiązkowy dla każdego, kto interesuje się rosyjską historią i kulturą. To także wspaniałe miejsce na spacery, aktywny wypoczynek i relaks na łonie natury.

Oficjalna strona Kołomienskoje

Przy przygotowaniu tego artykułu wykorzystano zdjęcia autorstwa Natalii Bieleckiej, K.Evchenko, Konstantin, galamk, egor-savintsev.